GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ HAYALİ CİHAN DEYER

Eski zamanları özlüyorum, Babam,anam methederdi eski günleri. "Eskiler şimdiden iyiydi " derlerdi . Evlerimiz : Ahşap da olsa,harap da olsa,kartollu da olsa,Herkesin bir evi vardı. Kartoldan siyahlanmış dolapları, bir köşede patates kuyuları,Avluda ambarları, evin ili girişinde de otla doldurulan belmeleri vardı..

 Kadınlar süt sağar, yığınlıktan karzavandan, kabandan ,meşelerden şinafostan ot taşırdı sırtlarında,  güzün halkoya kuyulara giderlerdi komar yaprağına,meşelerden hant taşırlardı sırtlarında. Erkekler atlarla,katırlarla ot  taşırdı,köpektaşlarından,yığınlıktan,halkodan,odun taşırlardı meşelerden,sağlardan,kışın hızar sesi gelirdi her harmandan,musandara ,hartoma,tekne,sandık yapardı,satmak için ispirin köylerine giderlerdi gadmere ,gocohtora ahpirike ,vahnasa,dişansa gidip satarlardı yaptıklarını. Parasıyla ;koltuk takımı lüks eşyası almak için değil.Neydi aldıkları;ispir minmcisi,kuru dut sarıbaş buğday alırlardı, hanıma peştemal,keşan Kıza entari , oğlana hamal lastiği alınırdı  "Hamdolsun,Şükürler olsun Allah'a é deyip şükrederlerdi,huzur vardı onlarda kanaatkar idiler.
Karzavanda zandalili topal mahmut'un bakkalı vardı,birinci,gelincik,bafra,kulüp cigarası,teneke peynir,bisküvi,fındık,kuru üzüm satardı,Büyüklerimiz toplanırdı köprünün ayağında,sohpet ederlerdi,nişan atarlardı,küçükler haya ederdik yanlarından geçmeye Bayramlarda erkekler ellerinde Allah ne verdiyse tepsilere doldurur yiyecekleri tutarlardı sabah caminin yolunu birlikte yerlerdi yemeklerini,Kamaçın Dursunali (Allah Rahmet Eylesin)toplardı çocukları camide okuturdu.Cumaları fakirler doyurulur , Kimsesizlerin hali vakti sorulurdu. Gönüllere nur , evlere bereket yağardı. O zamanlar insanlık vardı.

HİÇ UNUTMAM: Hatırladığım kadarıyla 1967 li yıllardı ve çocuktuk.1 metreyi aşkın kar yağmıştı,köyümüzün imamı,Allah Rahmet Eylesin Kamaçın D.Ali idi.Babam hocanın yiyeceği belki kalmamıştır diye siniye yiyecek bir şeyler koydu ve camiye götürmek üzere evden çıktı.Bir saat kadar sonra geri geldi,annem sordu,götürdün mü diye,babam caminin sırtına kadar ancak gittim dedi ve biraz ısındıktan sonra tekrar gitti ve akşama doğru camiden döndü

Cömert idiler,evinde bir ekmeği olan birileriyle beraber yiyelim tek başımıza yemeyelim diye düşünürlerdi.evde değişik ve iyi yiyecek olsa "belki bir misafir gelir" diye saklarlardı onu.

Komşuluk : Yağmur yağdığında dam`lar akardı Her odaya tencere,sahan koyardık. Bazen de borulardan kurum damlardı ,
Teneke kutu bağlardık. Her şeyin kolayı vardı. Kimse kimseyi kıskanmazdı , Komşuda ne varsa , komşuda vardı.
Havva Hanım lahana yollar , Karşılığında lahana sarması giderdi. Tencere dolusu, "Tadımlık canım (!)"
Kim hastalansa , Havva hanım  koşardı Şifalı otlardan merhem , Her derde deva bitkiler,Kim ölse "H.Halit " koşardı Yürekten  sevecen , telaşlı .
Ramazanlar ve kış geceleri :

Elektrik nerde...yoktu televizyon radyo.Toplanırlardı komşunun evine akşamları,başlardı koyu sohbet,çaylar yudumlanır,külden çıkarırlardı patates (yaralma) közlemesini,cüz oynarlardı,bazan kemençe ile tuttururlardı delikanlılar horonu İftarlıklar ,baklavalar , sarmalar kıymalı pideler.. Kış geceleri sıcacık, sevimli. Konu komşu birlikte yılbaşılar. Patlamış mısır, külbastı patates
Derken ;
Borçsuz yaşardık derdi babam. Her şey yoktu, Ama insanlar umutlu ve daha Mutluydu. İskarpin giyemezsek, "Cızlavet " giyerdik.
Ama , biz o günleri çook, çok severdik. Mutluyduk huzurluyduk,herkes şükrünü bilirdi.Yediden yetmişe herkesin bir işi vardı,boş durmak,tembellik,asalak yaşamak yoktu.

Babam Anlatıyor:"10 yaşlarındaydım , aylardan ramazan ayı ve oruçluyuz, anam düzlerde çayır kesiyordu,bende kerendi (Tırpan) ile çayır kesiyordum,hava güneş ve çok sıcak,aşırı derecede acıkmıştım.anama çok yoruldum biraz dolaşayım dedim,meşelere geçtim ve lıkapa,hamduka ve ahmurla karnımı tıkabasa doyurdum.Yediğim şeyler beni hararetlendirdi.Irmağa geçtim ve kafamı suya sokmaya başladım.Anam "oğlum ağzına su kaçırma orucun bozulur" dedi ama ben kafamı suya sokarak iyice bir susuzluğumu giderdim"Nede olsa 10 yaşlarında bir çocuk.

Amcam anlatıyor:Yine bir ramazan günü ve çayır ayı.10 yaşlarındayım.Köpek taşlarında çayır kesiyorum kerendi (Tırpan) ile.O kadar susadım ki,köpek taşlarında kıştan kalan buzullaşmış kardan 20-25 kiloluk bir kütleyi kesip ortasında bir delik açtım ve kerendinin natına takarak 2 saatlık yoldan eve getirip onu büyük bir kazanın içerisine koyup su ile doldurdum ve iftarda o bir kazan suyu teravih vaktine kadar içtik".

Ona rağmen Mutluyduk,huzurluyduk.